9. DODATEK
W dodatku omówiono programy komputerowe zastosowane do optymalizacji charakterystyk temperaturowych mostków kompensujących dryft zera oraz zakresu. Programy zostały napisane w języku Fortran i uruchomione na komputerze ODRA 1305.
9.1. Opis programu optymalizującego charakterystyki mostka kompensującego dryft zera
Charakterystyki mostka zera optymalizowano pod kątem minimalizacji nachylenia funkcji nieliniowości dzielnika rezystancyjno-termistorowego /rys. 32/ znajdującego się w każdej gałęzi mostka kompensacji zera. W dzielniku tym występują dwa warunki swobody. Jeden z nich, wartość rezystora , wykorzystywano w celu uzyskania wartości współczynnika dzielnikowania równej 0,5 /zerowe napięcie na potencjometrze P/ w temperaturze odniesienia . Drugi warunek swobody w postaci wartości rezystora wykorzystywano do minimalizacji nachylenia funkcji nieliniowości.
Wszystkie drukowane wyniki funkcji nieliniowości i nachylenia nieliniowości były odnoszone do szerokości zakresu pomiarowego przetwornika. Normalizację tę przeprowadzono przyjmując, że zmiana współczynnika dzielnikowania pomiędzy temperaturami 253K i 333K odpowiada 8% szerokości zakresu.
Danymi wejściowymi do programu były wartości rezystancji termistorów w temperaturach: = 253K, = 273K, = 293K, =313K, = 333K dla termistora o maksymalnej i minimalnej rezystancji w badanej partii, oraz wartości rezystancji hipotetycznego termistora o wartościach rezystancji równych średniej rezystancji termistorów w każdej temperaturze.
Uproszczona procedura obliczeń była następująca:
1. Załóż = 288K, = 298K, = 59Ω, dla średniej charakterystyki termistorów
2. Oblicz takie, aby współczynnik dzielnikowania WD = 0,5 w temperaturze T =
3. Dla takiego oblicz WD w pozostałych sześciu temperaturach
4. Oblicz we wszystkich siedmiu temperaturach rzędne prostej mającej jednakowe wartości ze współczynnikiem WD w temperaturze i
5. Oblicz różnice D współczynnika WD i rzędnych prostej z pkt. 4 w siedmiu temperaturach
6. Oblicz współczynniki równania prostych mających wspólne z różnicą D wartości w temperaturze 293K oraz w pozostałych sześciu temperaturach
7. Znajdź i zapamiętaj maksymalną wartość M modułu nachylenia sześciu prostych z pkt. 6
8. Powtórz 150 razy obliczenia z pkt. 2 ... 7 zmieniając wartość o +1% w każdym kroku
9. Oblicz wartość minimalną M w zbiorze 150-ciu wartości. Wydrukuj dla tej wartości wartość obliczonych rezystorów i .
10. Oblicz i wydrukuj, dla znalezionych wartości i różnicę D w siedmiu temperaturach dla wszystkich trzech charakterystyk termistorów, wydrukuj zakres zmian współczynnika WD pomiędzy temperaturami 253K a 333K oraz wartość modułu M.
11. Oblicz i wydrukuj wartość maksymalnej różnicy D dla dziesięciu wartości rezystora mniejszych od optymalnej i dla dziesięciu wartości rezystora większych od optymalnej, zmieniając każdorazowo wartość rezystora o 5Ω.
12. Powtórz obliczenia 2 .... 11 dla pozostałych siedmiu par temperatur - .
13. Drukuj maksymalną wartość D z pkt. 10 /nieliniowość/ funkcji par temperatur - .
9.2. Opis programu optymalizującego charakterystyki mostka kompensującego dryft zakresu
Linearyzację napięcia /rys. 35/ w funkcji temperatury przeprowadzono za pomocą procedury komputerowej analogicznej, jak w przypadku mostka korygującego dryft zera. Różnice polegały na innym warunku początkowym - dobierz rezystor tak, aby przy założonych , uzyskać względną zmianę napięcia odniesioną do temperatury 293K równą 20% - oraz na innej procedurze poszukiwania ekstremum. Ponieważ po ustaleniu wartości występowały jeszcze dwa warunki swobody - wartości rezystorów , - wprowadzono cztery poziomy gęstości przeszukiwania. Na pierwszym poziomie program szukał minimalne nachylenia nieliniowości dla ośmiu wartości każdego z rezystorów zmienianych z ilorazem 1,64, zaczynając od 200 [?:blank space where a unit was expected]. Na drugim poziomie szukania minimalnego nachylenia rozpoczynasz od wartości poprzedzającej znalezioną wartość optymalną dla każdego rezystora i przeprowadzono również dla kolejnych ośmiu wartości z ilorazem 1,16. Na trzecim poziomie iloraz wynosił 1,04 a na czwartym, ostatnim poziomie 1,01.
W efekcie poszukiwań na każdym poziomie wyszukiwane było minimum ze zbioru 84-ch wartości.
Dla każdej z par temperatur - drukowane były obliczone optymalne wartości rezystancji , , oraz nieliniowość w funkcji temperatury dla tych wartości dla trzech charakterystyk termistorów. Ponadto drukowano nieliniowość dla 10 wartości mniejszych i 10-ciu wartości większych od obliczonych optymalnych wartości rezystorów i , oraz maksymalne nachylenie charakterystyki nieliniowości w funkcji par temperatur - .
Normalizację wyników przeprowadzano uwzględniając, że zmiana współczynnika dzielnikowania pomiędzy temperaturami 253K i 333K odpowiada 20% zakresu pomiarowego.